|
VADEMECUM REIKOWICZA, Szewczyk Tadeusz Piotr
Energia Reiki zdolna jest zmienić świat - to miłość, duchowa wspólnota, zaufanie, transformacja uczuć, poprawa zdrowia fizycznego i psychicznego. Wszystko to można uzyskać poprzez jej stosowanie. Jest wiele różnych systemów pracy z tą energią, ale wiedza zawarta w tej książce opiera się na czystej formie Reiki, to powrót do żródeł Twojej wewnętrznej siły. Poczuj ją i zostań na codzień uzdrowicielem rodziny, przyjaciół, bliskich. Poznaj mechanizmy, które tworzą Twoją rzeczywistość, energetyzuj czakramy i oczyszczaj je z negatywnych energii, dokonuj uzdrawiania wewnętrznego i medytuj.
Jak to robić? Tego dowiesz się z Vademecum reikowicza - przewodnika wprowadającego w tajniki Reiki zarówno początkujących w tej dziedzinie, jak i tych, którzy pierwsze kroki mają już za sobą.
ISBN: 83-7377-032-1,
wydanie: I,
rok wydania: 2003 ,
format: 14,5 x 20,5 cm,
ilość stron: 232,
oprawa: miękka,
Fragment:
Istnieje troistość naszej duchowości, być może istnieje także troistość duszy. Współczesna psychologia dzieli naszą duchowość na nadświadomość, świadomość i podświadomość. Kahuni nazywają ją wyższym, średnim i niższym ja. Pisałem o tym w rozdziale „Credo”, więc tutaj tylko dla przypomnienia i utrwalenia. Nasze świadome ja (świadomość, średnie ja) to nasze myślenie, przeżywanie, uczenie się, kontaktowanie się z innymi ludźmi, bieżąca aktywność rodzinna, zawodowa i społeczna, słowem bycie tu i teraz. Podświadomość (niższe ja) przechowuje nasze uczucia w postaci zakodowanych plików, nasze przekonania, w tym także poczucie winy, zwłaszcza z dzieciństwa, kiedy kształtuje się osobowość człowieka.
Poczucie winy
Wkodowane w dzieciństwie poczucie winy nie tylko może mieć wpływ na dorosłe życie. W rzeczywistości pokutuje przez całe życie, prowadząc niekiedy do schizofrenii. Wystarczą dwa pokolenia krytycznego stosunku do otoczenia i ludzi, przejawiającego się w ustawicznym krytykowaniu i potępianiu dziecka, aby skutecznie wkodować w psychikę i poupychać kodujące pliki poczucia winy do podświadomości, aby w efekcie działania bezwzględnego mechanizmu wina - kara, doprowadzić do monstrualnego rozrośnięcia się pakietu pretensji i żalu, co w konsekwencji doprowadzić może do schizofrenii. Dlaczego dwa pokolenia? Ponieważ powielamy wychowawcze wzorce wyniesione z rodzinnego domu. A zarzekanie się, że nie będę postępować tak jak mój ojciec albo nie będę taki jak ojciec, choćby to było czynione tylko w myślach, może dostarczyć do programującej przyszłość podświadomości przewrotny materiał z powodu pustego energetycznie słowa nie, które podświadomość ignoruje i pomija. Dla programującej podświadomości nasza wolna wola jest świętością, dlatego też analizowanie skutków nie może mieć miejsca. Nasza podświadomość, jak już wspomniałem, przechowuje nasze emocje w postaci zakodowanych plików, jest także bankiem pamięci, lecz co najważniejsze, jest odpowiedzialna za programowanie naszej przyszłości i tworzenie splotów zdarzeń, łączenie tych splotów ze splotami zdarzeń innych ludzi, ponieważ istnieje komunikacja pozawerbalna podświadomości wszystkich ludzi na wiele kilometrów. Na tyle kilometrów, na ile jest to potrzebne i sensowne, praktycznie rzecz biorąc nie ma tutaj ograniczeń. Dziś w dobie komputerów, w dobie komputerowych oprogramowań możemy sobie porównać i uzmysłowić, że Boski komputer, o wiele doskonalszy, jest także w każdym z nas, że nasza podświadomość ma do swojej dyspozycji taki programujący komputer i bezprzewodową komunikację myślową.
Stosunek podświadomości do nadświadomości i świadomości
Bardzo ważny jest stosunek, jaki ma programująca podświadomość do nadświadomości i świadomości, ponieważ tutaj spoczywa klucz do zrozumienia mechanizmu tworzenia zdarzeń. Ona jedna ma kontakt dwustronny i ze świadomością, i z nadświadomością. Nadświadomość (część duszy), która ma kontakt z Bogiem, świadomość przeszłości i przyszłości, kosmiczną wiedzę z poziomu aktualnego swojego ewolucyjnego rozwoju, jest dla podświadomości niekwestionowanym autorytetem i wszelkie sugestie na wydarzenia i sploty zdarzeń bez żadnego analizowania są wykonywane. Wydarzenia i sploty zdarzeń będą rzecz jasna miały charakter stopujący i korygujący odstępstwa od obranej drogi życia, której program znajduje się w nadświadomości. Słuchanie swojego wnętrza, swojej intuicji pozwoli na bezpieczne przejście przez życie, które może się stać od tej chwili cudownym byciem tu i teraz. Świadomość, która obdarowana została wolną wolą, jest dla podświadomości jakby ojcem i matką. Dlatego też podświadomość oczekuje od świadomości rodzicielskiej czułości i wie, że posiada ona wolną wolę, z której ma prawo korzystać i ta wolna wola jest dla niej świętością nienaruszalną, stąd też analizowanie naszych świadomych potrzeb nie może mieć miejsca i nie dokonuje się. Jeżeli tego potrzebujesz, to twoja wola, masz do tego prawo, a mnie nic do tego. Stąd wynikają paradoksy, że przychodzi do ludzi to, czego by nie chcieli i sobie nie życzyli. Wielu ludzi powiada, że przyszło do nich to, czego tak bardzo nie chcieli. Kiedy nieświadomi tych mechanizmów pozwolimy sobie na negatywne myślenie o czymś, czego się boimy, aby do nas nie przyszło, a nie damy wizji tego, czego tak naprawdę byśmy chcieli i oczekiwali, to dla programującej podświadomości negatywna wizja może być zrozumiana jako zapotrzebowanie. Popatrzmy na uporczywe, pełne obaw myślenie zakochanej dziewczyny, która przeżyła koszmar pijanego i awanturującego się ojca: Żeby się choć nie rozpił tak jak tatuś, żeby się nie rozpił tak jak tatuś... i tak bez końca. Z powodu pustego energetycznie słówka nie, które podświadomość nie bierze pod uwagę i pomija, to pod wpływem takiej afirmacji staje się jasne, że powinien się rozpić. Dla podświadomości zakochanego chłopaka jest to także obowiązujący materiał wyjściowy na tworzenie splotów zdarzeń i okazji do kieliszka. Można więc narzucić negatywny program innemu, Bogu ducha winnemu człowiekowi. Poprawne myślenie zakochanej dziewczyny, powinno wyglądać następująco: Chcę, by mój chłopak był trzeźwym, dobrym, kochającym człowiekiem, byśmy w przyszłości stworzyli idealny związek oparty na wzajemnym zrozumieniu i poszanowaniu swoich odrębności, i tak dalej w tym właśnie duchu, w duchu naszych oczekiwań, a nie obaw. |
