|
SEKRETY KATEDR I MIEJSC, Matela Leszek
Książka poświęcona jest sekretom wiedzy tajemnej, stworzonej przez wyrosłych na gruncie chrześcijaństwa mistrzów. To, co wiedzieli o otaczającym świecie kosmicznych energii budowniczowie średniowiecznych katedr, to, co odkryli w zaciszu klasztornych cel mistycy chrześcijańscy, są to wspaniałe osiągnięcia, do których z pewnością człowiek XXI wieku winien powracać. Zgłębiając tajemnice dawnych kościołów i kaplic, klasztorów czy też cudownych źródełek zlokalizowanych przy sanktuariach, odkrywamy fascynującą wiedzę. Okazuje się, że budowniczowie danych katedr i kościołów posiadali wgląd w duchową wiedzę przyrody, potrafili wykorzystać różnego rodzaju naturalne, subtelne oddziaływania dla dobra i rozwoju wewnętrznego człowieka. Książka ta stanowi unikalny przewodnik po najwspanialszych zabytkach krajowych i zagranicznych, ponieważ informacji dotyczących sekretów dawnych budowli w Polsce i w Europie nie znajdziecie Państwo w żadnym innym klasycznym przewodniku.
Zapoznaj się z książką, jeśli chcesz:
- zgłębić tajemnice chrześcijańskiej tradycji geomantycznej,
- dowiedzieć się, jak dostosowywano dawne budowle do układu promieniowań kosmicznych,
- zgłębić sekrety kościołów postawionych w niezwykłych miejscach mocy,
- dowiedzieć się o oddziaływaniu labiryntów i symboli,
- poznać tajemną wiedzę gotyckich mistrzów budowlanych,
- dowiedzieć się o twórcach mistycznej i geomantycznej architektury.
ISBN: 83-7377-146-8,
wydanie: I,
rok wydania: 2004 ,
format: 14,5 x 20,5 cm,
ilość stron: 216,
oprawa: miękka,
Fragment:
Rzut katedry jest nietypowym odzwierciedleniem krzyża. Otóż, w przeciwieństwie do większości kościołów, transept znajduje się niemal dokładnie w środku kościoła. Dzięki temu nawa i prezbiterium są prawie tej samej długości. Dodatkowo sam transept ma szerokość równą szerokości nawy. Katedra zaskakuje swoim ogromem: ma 130 m długości i 48 m szerokości przy wysokości sklepienia nawy głównej wynoszącej 35 metrów. Ten ostatni wymiar stanowi w przybliżeniu połowę wysokości wież, co może mieć znaczenie przy rezonowaniu energii kosmicznych przez bryłę katedry. Najbardziej znany widok paryskiej Notre Dame, fasada główna, dzieli się na trzy części. Należy do nich potrójny portal wejściowy zwieńczony Galerią Królów, w której stoi obok siebie 28 figur. Ażurowa galeria podwójnych okienek z kolumienkami, ozdobiona jest wielką rozetą, o 10-metrowej średnicy, z medalionem z Matką Boską w centrum i zwieńczona galerią chimer. Trzecią część tworzą dwie płaskie wieże. Między wieżami zaś widać czubek XIX-wiecznej iglicy.
Lewy portal, pochodzący z ok. 1210 r. poświęcony jest Matce Boskiej i przedstawia w reliefach sceny z jej życia. Na filarze między drzwiami widzimy figurę NMP z Dzieciątkiem, a w górnych częściach Koronację Maryi.
Prawy portal, poświęcony św. Annie, powstał ok. 1220 r., ale zdobiący go ostrołukowy tympanon zawiera rzeźby sprzed 1180 r. W najwyższej części łuku znajduje się płaskorzeźba Matki Boskiej siedzącej na tronie z Dzieciątkiem. Obok został uwieczniony inicjator budowy katedry - biskup Maurice de Sully i król Ludwik VII w otoczeniu aniołów. W środkowym, największym portalu, przedstawione są sceny z Sądu Ostatecznego. Postać Chrystusa jest trzynastowieczna, ale znaczna część rzeźb to rekonstrukcje z XIX wieku.
Południowa fasada Notre Dame jest nie mniej okazała. Najlepiej prezentuje się z lewego brzegu Sekwany, z Quai Montebello. Rozeta nad portalem transeptu posiada średnicę wynoszącą 13 m. Pochodzący z 1260 r. portal południowy poświęcony jest życiu i męczeńskiej śmierci św. Szczepana.
Na północnej fasadzie warto obejrzeć pochodzący z ok. 1260 r. posąg Matki Boskiej, umieszczony na głównym filarze. Od wschodu zaś wielkie wrażenie robią olbrzymie łuki przyporowe.
Katedra Notre Dame imponuje swoją wielkością. Jej wnętrze może pomieścić ponad 9 tys. wiernych. Blisko 140-metrową perspektywę świątyni podkreślają strzeliste łuki nad prezbiterium. Wchodzi się do katedry przez portal św. Anny (prawy). Wejście znajduje się, tak jak w przypadku innych katedr, po stronie zachodniej. Z tej strony katedr budowano zazwyczaj trzy portale na cześć Trójcy Świętej i ozdabiano je wspaniałymi rzeźbami. Tak też było w przypadku katedry paryskiej. Wewnątrz świątyni zwracają uwagę wspaniałe rozety i witraże. Witraże są oryginalne i pochodzą w dużej części z XIII wieku. W rozetach część szybek jest zrekonstruowana. Podobnie jak zrekonstruowano zniszczone w czasie Rewolucji Francuskiej rzeźby w portalach, postacie na Galerii Królów oraz rzygacze i maszkarony w wieżach. |
