David Fontana

Rozwijać się duchowo bez wycofywania się ze świata. Wyjaśnia, jak zjednoczyć świat wewnętrzny i zewnętrzny w codziennym życiu; odnaleźć i urzeczywistnić własną drogę ku oświeceniu i podnieść samoświadomość.

Wymogi współczesnego społeczeństwa konsumpcyjnego stwarzają przerażający konflikt nacisków materialnych oraz obowiązków społecznych, rodzinnych i zawodowych. Jak pośród takiego zamętu możemy doświadczyć wzbogaconej rzeczywistości duchowej i psychicznej? W jaki sposób odnaleźć „kwiat lotosu" w kurzu Miasta?
W swym przełomowym dziele David Fontana zgłębia dylemat, przed którym stoimy wszyscy, próbujący iść przez życie bez wycofywania się ze świata. Łącząc inspirujące wskazówki z praktyczną poradą, zgłębia związek pomiędzy naszym życiem wewnętrznym (którego symbolem jest kwiat lotosu) oraz rozpraszającym nas wpływem codzienności (kurz Miasta). Przekonujemy się, że te dwie sfery nie są w rzeczywistości sobie obce. Ponieważ lotos można traktować także jako alegorię duszy, a Miasto jako alegorię umysłu i ciała, wspólnie stanowią one zasadniczą jedność ducha i materii. Ta optymistyczna książka daje nową nadzieję. Wyjaśnia bowiem jak:

• zjednoczyć świat wewnętrzny i zewnętrzny w codziennym życiu
• odnaleźć i urzeczywistnić własną drogę ku oświeceniu
• podnieść samoświadomość
• ocenić postęp i pułapki kryjące się na ścieżce duchowego rozwoju.

Ze wstępu:
Popularność koncepcji New Age jest dowodem na to, że ogromne rzesze ludzi pragną prowadzić życie „duchowe", to znaczy takie, którego celem jest bardziej doskonały rozwój duchowy, nawiązanie bliskich, niosących spełnienie stosunków z innymi ludźmi, doświadczenie harmonii ze światem naturalnym i ostatecznie odkrycie znaczenia i celu kryjącego się za ludzką egzystencją, przy czym może to mieć coś wspólnego ze zorganizowaną religią, ale nie musi. Nie brakuje materiałów, które mogą w tym dopomóc. Od religii Wschodu po tajemne tradycje Zachodu, od chrześcijaństwa po psychosyntezę, od jogi po tai chi, od psychologii humanistycznej i transpersonalnej po rebirthing, terapię pierwotną, hipnoterapię, terapię opartą na minionym życiu, trening autogeniczny oraz szeroki wachlarz praktyk medytacyjnych i wizualizacyjnych. Człowiek zarzucany jest informacjami oraz przewodnikami, które twierdzą, że poznali prawdę. Jakie są podstawy najlepszych spośród tych nauk i jak pogodzić je z wymaganiami i ograniczeniami zagonionego życia w codziennym świecie - mieszkaniem z rodziną, zarabianiem na życie, radzeniem sobie z szerokim wachlarzem wartości nas otaczających? W poprzednich stuleciach każdy aspekt życia potencjalnie przesiąknięty był wspólną filozofią oraz powszechnie podzielanymi celami i nakazami. Tymczasem osoby współcześnie wchodzące na ścieżkę duchową napotykają tak przerażający (w sensie społecznym i osobistym, potencjalnie destruktywny) konflikt zewnętrznych zobowiązań, nacisków i niepewności, że wręcz niemożliwością wydaje się zdecydowanie, które praktyki duchowe są odpowiednie czy choćby wykonalne. (...)